INTERCULTURELE PALLIATIEVE ZORG

‘Mensen uit andere culturen vinden ons enorm bot’

  • 5 min.
  • Patiëntenzorg

Nederland telt steeds meer culturen binnen zijn landsgrenzen. Patiënten uit die culturen komen ook in de spreekkamer van de medisch oncoloog. Maar wat doe je wanneer een patiënt is uitbehandeld? Hoe ziet de palliatieve zorg er dan uit? Internist-oncoloog dr. Marieke Schooneman en geestelijk verzorger Mustafa Bulut delen hun ervaringen.

Portretfotos (kleur) Marieke Schooneman & Mustafa Bulut
Beeld: AVL & Ellen den Ouden / ETZ

Dr. Marieke Schooneman herinnert zich de oude Marokkaanse man die was opgenomen in het OLVG in Amsterdam, waar ze toen werkte. ‘Hij had vergevorderde gemetastaseerde kanker en was niet meer te behandelen. Reanimeren zou medisch zinloos zijn.’ In het gesprek met dochter en zoon – vader wilde zelf niet bij het gesprek aanwezig zijn – vroeg ze of de familie akkoord kon gaan met de voorgestelde behandelbeperkingen. ‘Ze konden daar geen ja op zeggen. Dochter zei: “Ik begrijp wat u zegt, maar het is vanuit mijn islamitisch geloof onmogelijk om te zeggen: reanimeer mijn vader maar niet meer. Ik zou dan tegen de wil van Allah ingaan.”’

Het is slechts één voorbeeld van hoe de visie op het levenseinde kan verschillen tussen westerse en niet-westerse landen, stelt Schooneman, inmiddels werkzaam in het Antoni van Leeuwenhoek (AVL) in Amsterdam. Maar wel een voorbeeld van waar Schooneman dagelijks mee te maken heeft in haar medische praktijk. Waar het al botst, vervolgt Schooneman, is de manier van communic

Maak een gratis account aan en krijg toegang tot alle artikelen

Account aanmaken

Heeft u al een account?